ES & Co: Mark en ik – Deel 3

Afspraak 3

Ping!

‘Hey Suus, ik moet onze afspraak afzeggen. Drukdrukdruk… Gekkehuis!’

‘Waarom?!? Ik had me zo verheugd op het paintballen …  ‘

‘Pfff… ik moet mijn hele imago gladtrekken. Daarom!’

‘Zullen we even bellen? Via Whap is geen doen. Of heb je daar ook geen tijd voor?’

‘Kan wel even. Ik bel nu, oké?’

‘Oké.’

 

‘Heeeey.’

‘Dag skattie, waar ben je nu?’

‘In het torentje natuurlijk, begraven onder een stapel papier!’

‘Moet je niet gewoon op pad? Campagne voeren moet je persoonlijk doen, niet op papier!’

‘Ik kijk wel linker uit! Gisteren werd ik nog bekogeld met rotte tomaten, mijn Racho Bajadjan shirt kan ik wel weggooien…’

De kleine bibber in zijn stem geeft aan dat hij daadwerkelijk van slag is.

‘Ja, lieffie, snap ik maar je kan je niet blijven verschuilen boven de mensheid,’ zeg ik liefdevol.

‘Dat kan ik wel! Ik ben de baas over mijn eigen leven!’ schreeuwt hij licht hysterisch in mijn oor.

‘Ja, dat zal wel, maar je bent toevallig ook de Leider van het land,’ merk ik koeltjes op.

‘Ja dûh!’

‘En je bent mijn beste vriend, en vrienden houden zich aan afspraken!’ zeg ik snibbig.

‘Allemaal leuk en aardig Suus, maar jij wordt niet bekogeld met rotte eieren en tomaten! Je begrijpt toch wel dat ik dan geen zin heb in PAINTBALLEN!?’

Er valt een pijnlijk langdurige stilte.

‘…………’

‘…………’

‘Oké. Je komt dus vast ook niet naar mijn boekpresentatie?’

‘Wanneer was dat ook alweer?’

‘Zaterdag. 11 maart. In Vijfhuizen.’

‘Ach … lieve schat …’ zucht hij.

‘Ja …’ zeg ik gelaten.

‘Dat is vier dagen voor de verkiezingen. Ik ben nu al op van de zenuwen, dat gaat hem écht niet worden hoor,’ vervolgt hij mismoedig.

‘Pffff… en IK dan? Dacht je dat ik niet zenuwachtig was?! Ik vind dit écht niet cool! Je kunt toch gewoon incognito verschijnen, verkleed of zo?!’

‘Mmm … ik ga er even over nadenken, goed?’ zegt hij sussend.

Ik zwijg geërgerd. Hij denkt alleen maar aan zichzelf.

‘Suus, ik moet ophangen. Wilders staat voor de deur. Drukdrukdruk!’

‘Whatever!’ zeg ik boos.

‘Dag schat, ik spreek je snel …’

Dat dacht ik toch niet, denk ik.

‘Veel plezier!’ zeg ik sarcastisch, maar de verbinding is al verbroken.