De Perfecte Buren: Maandelijkse blog

De Perfecte Buren

Er zijn al aardig wat essays, columns, en liedjes geschreven over het verschil tussen Belgen en Nederlanders. Er zijn zelfs hele wetenschappelijke onderzoeken gedaan naar de reden dat twee buurlanden zo kunnen verschillen qua mentaliteit.

Natuurlijk begeef ik me op glad ijs met het schrijven van dit stukje voor een ‘Nederlandse-Vlaamse boekenclub’ die zich dan wellicht ‘De Perfecte Buren’ noemen, maar voor hoe lang? Het leek mij dus handiger als ik uitspraken gebruik die de Belgen zelf beweren over Nederlanders, en visa versa.

‘Anders dan Nederlanders hebben Belgen hun hart niet op de tong, dat past niet binnen onze cultuur. Daarom denken Nederlanders: ‘Ach wat een bescheiden, schattige mensen zijn die Belgen toch. Ze spreken ons nooit tegen.’ Maar intussen denken die Belgen wel: ‘Stomme Hollander, rot toch op.’ aldus Paul Wouters, Belg en filosoof.

De mening van Belgen over Nederlanders:

Nederlanders maken niet alleen veel herrie, ze zijn ook absoluut niet diplomatiek. Als de Nederlander iets vindt, dan vindt hij/zij vooral dat het gezegd mag worden, ongeacht de consequenties. Wij Belgen zien dat als arrogant, want wij zullen pas iets zeggen, als we 100% zeker zijn van ons gelijk.
Nederlanders roepen vaak maar wat. Gewoon omdat het kan.
De Nederlandse keuken is om te janken. ‘Hollandse pot’ is het resultaat van het karakter van de Nederlander. Ze zijn te gierig om te koken met dure ingrediënten, en te lui om lang in de keuken te staan.
Nederlanders zijn van de ‘regeltjes’. Om gek van te worden. Wij Belgen doen wat juist is, niet wat de regels voorschrijven. Wij hebben ook minder regels. Nederlanders laten zich leiden door ‘de algemeen geaccepteerde formele regels’ en leggen die aan anderen op. ‘Zo hoort het nou eenmaal’ is een typische burgertruttige Nederlandse uitspraak.

Die regeldrang is wel tegenstrijdig, want Nederlanders hebben helemaal geen respect voor hiërarchie, en communiceren met iedereen informeel. Ze zijn direct, en zelfs bot. Was lui al genoemd?

Nederlanders over de Belgen:

Nederlanders vinden Belgen over het algemeen een zachtaardig en vriendelijk volk. Wel lijken ze iets achter te lopen, ze zijn een beetje ouderwets, en lijken soms wat onderdanig. Zeker wat gezag betreft. Belgen leren van jongs af aan dat je ‘automatisch’ respect moet hebben voor autoriteiten zoals meesters en juffen, doctoren, en eigenlijk iedereen die hoger op de ladder staat dan zij. Dat betekent ‘automatisch’ dat als de Belg hoger staat qua rang, er respect wordt verwacht van de andere kant. Nederlanders vinden Belgen vaak grappig en geestig. Het taaltje doet al veel. Belgen houden van lekker en overdadig eten. Ze nemen veel en lange pauzes voor het eten, en wij Nederlanders vinden dat eigenlijk best wel verspilling van tijd. De gemiddelde Nederlander vindt ‘de Belg’ weinig ballen hebben. Ze geven zelden een weerwoord. Belgen zijn ruimhartig, en zeer beleefd, maar ook wantrouwig. Eer je bij een Belg thuis wordt uitgenodigd, is daar aardig wat geduld aan te pas gekomen. Belgen zijn niet bepaald commercieel. Dat is logisch, want als ze eerst de kat uit de boom moeten kijken eer ze antwoord geven, wantrouwend zijn, en niet gelijk reageren is een commerciële kans meestal allang verkeken. De Belg gaat bij een ‘te directe benadering’ gelijk op de rem.

Daarentegen gunt de Belg een andere Belg veel. De Belg weet namelijk dat je met stroop vliegen vangt, en zal dus nooit een botte bijl in een andere Belg zetten. De Belg vertrouwt een Belg, en heel af en toe een Nederlander. Ik ben één van die gelukkige Nederlanders. Ik mag tot nog toe stukjes schrijven voor mijn ‘Perfecte Buren’. Hopelijk straks ook nog …

Ik wens alle dames en heren van ‘de Perfecte Buren’ en hun lezers, schrijvers, en overige medewerkers nog een hele lange en vreedzame voortzetting. Lang leve De Perfecte Buren! Vierwerf Hoera! (Nederlands: driewerf …)

Suzanna Esther

Blogtour recensie Cees van Rhienen

De achtste recensie van de Blogtour is binnen. Voor de achtste recensie van de blogtour was Cees van Rhienen aan de beurt.

Dus hou komende week de volgende blogger in de gaten om haar mening over de Stem te lezen:

11-12-2018 Mieke Wijnants

Recensie: Cees van Rhienen

VERHAAL MET HOOG ENTERTAINMENTNIVEAU

++ ‘Dode bladeren die ergens stil liggen te vergaan, zijn meegesleurd door de storm en na een woeste wervelwind tot halt gekomen in stoepranden en nissen’ ++

Oorspronkelijke titel: De stem
ISBN: 978 94 922 2194 0
Uitgegeven door: Futuro Uitgevers
Pagina’s: 175
Beoordeling: ⭐️⭐️⭐️⭐️

Internationaal georiënteerd is Suzanna Esther zeker wel. Opgegroeid in Amstelveen zocht ze op haar 16e domicilie in Amsterdam. Acht jaar later stak ze de oceaan over om een jaar in Amerika te verblijven. Frankrijk zag haar de landgrenzen overtrekken toen ze dertig was maar na zes jaar werd het toch weer Nederland. Naast zich internationaal oriënteren is taal een ware passie voor haar. Een actueel dagboek, columns, korte verhalen en natuurlijk haar debuut, de novelle Wervelstof zijn daar concrete bewijzen van.
Onlangs verscheen het tweede boek van haar hand; De stem.

Het bedrijf Xeros is het centraal (begin-)punt van het verhaal. Manager Hans Verschuur wordt door de directie van zijn functie ontheven omdat de vooraf gestelde doelen niet worden gehaald en zijn declaraties exorbitante hoogte hebben bereikt. Hij was er al eerder voor gewaarschuwd maar heeft dat signaal nooit serieus genomen. Hij besluit het bericht nog even voor zich te houden en probeert afspraken te maken met Lisa Van der Spek, succesvol teamleider van het callcenter bij Xeros.
Verschuur heeft van Lisa’s vader Richard, een succesvol vastgoedmagnaat, het verzoek gekregen voor het leveren van personeelsinformatie van Xeros en hij denkt daar Lisa goed voor te kunnen gebruiken. Een van de medewerkers van Lisa is de wat zonderlinge Maarten Brugman, alleenstaand en soms wat depressief. Het wat saaie leven van Maarten wordt plotseling beïnvloed door een stem die hem af en toe influistert wat hij in voorkomende situaties het beste kan doen.

++ ‘De bijzondere glans bij de aanblik van een jong, slank lijf, een naïef beschreven blad waar zij graag hun handtekening op wilde zetten, was niet mooi, het had iets pervers’ ++

Het verhaal vertellend vanuit voortdurend wisselend perspectief van personages, neemt Suzanna Esther je mee in het dagelijkse leven van een aantal dichtbij elkaar levende mensen. De onderlinge relaties zijn divers, van een gezonde werkrelatie en/of een relatie in de gezinssfeer tot een criminele en buitenechtelijke relatie toe, het volledige kleurenspectrum komt wat dat betreft wel voorbij. De ontwikkeling van het verhaal in al zijn dimensies, krijgt met regelmaat een subjectieve touch mee omdat eenzelfde scene vanuit meerdere invalshoek wordt belicht. Voordeel voor de lezer is het informatieniveau dat op deze manier belangrijk breder is dan bij ieder individueel personage het geval is. Voorzien van die informatie ontstaat regelmatig de neiging om een min of meer favoriete personage een advies toe te fluisteren over de te nemen volgende stap. Deze methode stimuleert wel de betrokkenheid van haar lezers.

Wat voorzichtig begint als een roman blijkt na enkele tientallen pagina’s te veranderen in een relatief kleine geheimzinnige en donkergekleurde wereld waarin ieder karakter minstens één andere verborgen agenda bezit dan de dagelijkse die redelijk openbaar lijkt te zijn. De groei van het wantrouwen naar elkaar toe neemt dusdanige proporties aan dat geweldsuitbarstingen zeker tot de mogelijkheden gaan behoren. Naarmate het verhaal vordert nemen personages meer ruimte in het verhaal en wordt het voor de auteur kunst om het overzicht te bewaren en de regie te houden. Soms lijkt het meer op het mennen van een door een meerspan voortgetrokken rijtuig. Maar Esther kwijt zich met verve van haar taak en brengt alles goed aangelijnd tot aan de finish. Waarbij uiteindelijk veel duidelijk wordt alleen blijft de souffleur van Maarten, buiten een naam, verder in duisternis gehuld.

Eindoordeel: 4,0 sterren

Betrokkenheid: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 4 sterren