Blog

Es & Co: Podiumvrees

Verstijfd zit ik op mijn stoel. Iedereen in de klas kijkt me aan terwijl de juf voor de tweede keer mijn naam noemt. Mijn hart gaat als een razende tekeer en een koude rilling loopt over mijn rug. ‘Ik heb het niet geleerd’, stamel ik. ‘Tja, dat is dan een 1!’, en met een demonstratieve …

Es & Co: Infantiel

Wilders is door de mand gevallen. Met een anoniem Twitteraccount volgde hij zeventien Donald Duck accounts en ging hij de gangen na van de Nederlandse pornoster Kim Holland. Hij baalt als een stekker dat hij nu weer een nieuw account moet aanmaken voor zijn infantiele interesses. Stel je voor dat het volgzaam voetvolk ziet wat …

Es & Co: Een bron van licht

Voorzichtig schuift hij zijn benen over de rand van het bed en terwijl hij met zijn tenen naar zijn sloffen tast duwt hij zich overeind. Even blijft hij zitten voor hij opstaat. Zoals elke ochtend kraken zijn gewrichten, artrose verstijft ze tijdens de nachtelijke rust. Het is koud in de slaapkamer want daar hield zij …

Es & Co: Bittere Zure Zoete Broodjes

Angela Merkel zit naast president Erdogan en kijkt nog triester dan ‘normaal’. Alles is bij haar al aardig in mineur maar nu lijkt haar kapsel nog meer plat geslagen, haar wangen nog slapper maar vooral haar Hush Puppie ogen kijken triest. Zij was degene die het meest luid verkondigde dat toetreding van Turkije tot de …

Es & Co: Vuur

In duisternis vandaag en morgen samen met mijn lotgenoten, licht ontvlambaar één voor één in een doosje opgeborgen.   Oh, kwam er maar een hand die tast en schurend zacht mijn punt bestrijkt, dan brand ik los en licht het op want niks is wat het lijkt.

Es & Co: Stukjes en beetjes…

De Haarlemse markt trekt elke zaterdag veel publiek. Vanuit mijn ooghoek zie ik een vader met aan elke hand een kind, een jongetje van ongeveer zeven en een meisje van tien. Vol trots draagt het meisje een grote bos bloemen. Het zijn rozen in verschillende tinten gemengd met gipskruid, gewikkeld in groen blad en tot …

Es & Co: Aards

Ik weet nog van het graan, mijn handen strijken langs de wuivende halmen. Manshoog, ik hoef niet te buigen, dat doen zij en ik baan mij een weg en denk aan het kaf, eindelijk gescheiden van het koren. Ik weet nog wat ik dacht. Hier loop ik in de bergen van Frankrijk langs wegen die …

Es & Co: Craquelé

Ik houd van contrasten. Mijn hondjes zijn zo klein dat je elke keer weer smelt voor hun kleinheid. Het kleinste hondje is een jongetje en zijn kleinheid zit ook in zijn karakter, een schattig ‘watje’. Het vrouwtje is ook minuscuul maar heeft het ego van een pitbull. Die tegenstelling vind ik heel aantrekkelijk. Ze is …

Es & Co: Cornelia

Ik rijd mijn auto de parkeerplaats op en zoek een plek dichtbij de ingang van de supermarkt. Grappig hoe vaak er juist dichtbij plek is alsof iedereen denkt dat het verderop vast vol is. Er valt motregen uit de grijze lucht. De vrouw bij de schuifdeuren herken ik, ze stond er vorig jaar ook. En …

Es & Co: Vergrijp – Digibeterij

‘Help, mijn leraar is een Digibeet’, lees ik in een klein hoekje op pagina twee van de Haarlemse Courant. Een kleine column maakt melding van een nieuw probleem in onze wervelende maatschappij. Het biedt een meldpunt aan voor leerlingen die allen lessen volgen waarbij computers, touchscreens of digiborden gebruikt worden en waar de leraar niet …

Es & Co: Troostprijs

Voorheen bestond mijn leven (net als dat van iedereen) uit Het verleden, Het heden en De toekomst. Sinds kort is daar dus Vóór de diagnose en Ná de diagnose bij gekomen. Is er verschil in vóór en ná? Ja en nee. Waar ik voorheen stelselmatig te maken kreeg met afwijzing, onbegrip en stelde ik blijkbaar …

Es & Co: Hoge hakken en Ego

Bij het wakker worden dacht ze weer aan gisteren. Het moment dat ze daar stond, een koude bries had haar blote benen vol met gevogeltevel geblazen. Ze wist dat haar huid heftig reageerde op kou om vervolgens naar paars te neigen. De huid van haar handen reageerde nog eens extra op spanning en ze vond …